Oto scenka sprzed jednego z gorzowskich sklepów, przed którym pan z chłopcem, proszą o pieniądze na bułki.
Poproszona o wsparcie, powiedziałam, że zajrzę do portfela choć mogę mieć tylko kartę płatniczą, więc zapraszam ze mną na zakupy. Po otwarciu portfela wyjrzało 10 złotych, wyjęłam je i wyciągnęłam rękę do podania. Pan się poczuł rozbawiony i wyjął plik dziesięciozłotowych banknotów i jeden z nich mi oferował, zapewniając, że chciał tylko sprawdzić czy ktoś go wesprze. – Skoro pani chciała nam pomóc, to dlatego ja pani daję – powiedział.
Ubawiliśmy się we troje, ja jednak się upierałam, że jeśli przeznaczyłam tę kwotę dla nich, to proszę aby wzięli. Pan też był uparty i zaproponował, żebyśmy się tylko tymi banknotami zamienili.
I tak też uczyniliśmy śmiejąc się do rozpuku.
Nie zapytałam pana czy prowadzi jakąś lekcję dla syna, czy po prostu przeprowadza sondę lub zabawę. Pomyślałam, że zapytam po wyjściu ze sklepu.
Robiąc niewielkie zakupy wrzuciłam do kosza między innymi kilka „ Grześków” z zamiarem poczęstowania obu dżentelmenów. Po wyjściu ze sklepu niestety już ich nie było. Zapytałam państwa straganiarzy, czy widzieli tych mężczyzn proszących o pieniądze.
Nikt nie widział.
Historyjki opowiadam mężowi, po powrocie do domu. Dziś On mi odpowiedział: – Dziwne, że zawsze masz jakieś zdarzenia z mężczyznami.
– Bo mężczyźni są wspaniali – odpowiedziałam. 
216 total views, 1 views today
[0]