GORZÓW WLKP. GOSPODARZEM LEKKOATLETYCZNYCH MISTRZOSTW POLSKI

Zarząd Polskiego Związku Lekkiej Atletyki wybrał Gorzów Wielkopolski na gospodarza 99. edycji mistrzostw kraju. Zawody na nowopowstającym stadionie odbędą się latem 2023 roku.

 Gorzów Wielkopolski od lat jest obecny na lekkoatletycznej mapie Polski. Miejscowe kluby wychowały wielu zdolnych zawodników, tutaj przygodę z poważną lekkoatletyką zaczynała m.in. mistrzyni olimpijska w sztafecie Natalia Kaczmarek. Gorzowskim lekkoatletom brakowało jednak godnego miejsca do treningu.

STADSTAD1

Foto Bartłomiej Nowosielski

Teraz miasto wzbogaca się o piękny, kameralny, stadion, który będzie areną mistrzostw Polski. W sezonie 2023 zawody te będą kwalifikacją do mistrzostw świata w Budapeszcie, a nad Wartę przyjadą wszyscy najlepsi polscy lekkoatleci – mówi prezes Polskiego Związku Lekkiej Atletyki dr Henryk Olszewski.

Dla Gorzowa Wielkopolskiego będzie to debiut w roli gospodarza mistrzostw Polski seniorów.  

Dziękuję za zaufanie jakim obdarzyły nas władze Polskiego Związku Lekkiej Atletyki.
W 2023 roku zadebiutujemy jako organizator mistrzostw Polski i to od razu tych najważniejszych. To oznacza, że do naszego miasta przyjadą najlepsi z najlepszych. Podczas tegorocznych igrzysk w Tokio lekkoatleci zdobyli aż 9 medali. I tych medalistów z Tokio za niespełna dwa lata będziemy mogli gościć w Gorzowie. To duże wyzwanie logistyczne, organizacyjne. Czeka nas wiele miesięcy wytężonej pracy. Jestem jednak przekonany, że dzięki owocnej kooperacji z Polskim Związkiem Lekkiej Atletyki, którą właśnie zaczynamy, impreza będzie dużym sukcesem
– zaznacza prezydent Gorzowa Wielkopolskiego Jacek Wójcicki.

Seniorskie mistrzostwa Polski wrócą na Ziemię Lubuską po ponad 50 latach. Ostatni raz impreza tej rangi gościła w tej części kraju w 1968 roku, a jej gospodarzem była Zielona Góra. Najbliższe mistrzostwa seniorów ugoszczą na początku czerwca 2022 roku Suwałki.

4 total views, 4 views today

GORZÓW WLKP.: ŁĄCZĄ NAS LUDZIE I MIEJSCA W KULTURZE

MAZ5MAZ11MAZ2MAZ3

ŁĄCZĄ NAS LUDZIE I MIEJSCA W KULTURZE

Ukazał się kolejny, czwarty numer wydawnictwa z cyklu „Łączą nas ludzie i miejsca”. Bohaterami tego biuletynu są: Michał Bajsarowicz, Jerzy Gąsiorek, ks. Jerzy Hajduga, Zygmunt Marek Piechocki i Ewa Szlempo. W zastosowanej przez red. Hannę Kaup formule, każdy rozmówca przedstawia swój ogląd świata, wypełniony różnymi zdarzeniami i osobami, które w jakiś sposób zaistniały w ich życiu.

Michał Bajsarowicz – malarz, rzeźbiarz, grafik. U niego rysowanie zaczęło się od pochwały Jana Korcza, do którego zaprowadził go ojciec. Później, w technikum budowlanym nauczycielka od polskiego, pani Basia Górnikiewicz zobaczyła jego malunki w zeszycie i powiedziała: „O super. Wystawę ci zrobię w klasie”. On zrobił jakieś rysunki, pani profesor powiesiła i potraktowała ucznia Michała „już nie jako kolesia z Zawarcia, tylko jakoś fajniej. Wtedy – wspomina – poczułem, że oho, jakaś wartość się szykuje i pewnie nie skończę byle jak.

Maturę zdaną w terminie Zygmunt Marek Piechocki zwany „Samochodzikiem” zawdzięcza pani od polskiego. A było tak: Rok 1960. Gorzów Wielkopolski. Przyjechałem tutaj pociągiem z małej miejscowości w województwie poznańskim. Z Pniew. Najpierw na rozmowę (egzamin?), później od września – do Technikum Ekonomicznego, które z pomocą Mojej Pani od Polskiego, Pani Weroniki Kurjanowicz ukończyłem w normalnym czasie (podpowiadała mi podczas egzaminu z matematyki, który w 100 proc. bym oblał)”. Zapytana o to, profesor Kurjanowicz uśmiecha się życzliwie wspominając maturzystę Marka, ale nie potwierdza przypisywanych jej zasług.

Jerzy Gąsiorek (Gąsior) odkrywa, że w słowie „Miłość” tkwi „ość”. Uważny czytelnik wywiadu rzeki dostrzeże, że tych ości, a może nawet drzazg na zawodowej drodze Gąsiorka trochę było. Poza tym wielka rozmaitość, ujawniona „fascynującej nieznajomej” przez lubiącego być odmieńcem, który nie akceptuje nicnierobienia i nie umie siedzieć bezczynnie.

„Krakus na Ziemi Lubuskiej” to przepełnione duchowością rozważania księdza, poety, publicysty, kapelana szpitalnego, od 16 lat w Drezdenku – Jerzego Hajdugi.

Ewę Szlempo co maluje kwiaty i postaci, zajmuje się pisaniem ikon, a wiara którą wyniosła z domu jest niezachwiana, poznać można z tekstu „Ewangelizuje przez sztukę”.

Liczący 52 strony biuletyn „Łączą nas ludzie i miejsca w kulturze”, bogato ilustrowany zdjęciami wykonanymi przez Hannę Kaup oraz młodych Lubuszan ukazał się pod opieką Stowarzyszenia św. Eugeniusza de Mazenoda, z dofinansowaniem Miasta Gorzowa Wielkopolskiego i Urzędu Marszałkowskiego w Zielonej Górze. Otrzymać go można w księgarni „Pielgrzym” przy ul. Dworcowej 5, w Gorzowie Wlkp.

Tekst i foto

Helena Tobiasz

33 total views, 5 views today

NOWY ROK LITURGICZNY I POCZĄTEK ADWENTU

W najbliższą niedzielę, 28 listopada, Kościół wkracza w nowy rok liturgiczny i rozpoczyna Adwent – okres poprzedzający coroczne obchody Bożego Narodzenia.
Od pierwszej niedzieli Adwentu Kościół w Polsce podejmuje również realizację ostatniego, trzeciego etapu programu duszpasterskiego poświęconego Eucharystii. Będzie on przebiegał pod hasłem Posłani w pokoju Chrystusa. Celem tegorocznego programu jest  zwrócenie uwagi na misję i zadania wiernych wynikające z udziału we Mszy św. i przyjmowania Komunii św. Duszpasterze powinni więc podejmować w homiliach, kazaniach i w katechezie kwestię misji otrzymywanej w Eucharystii oraz sposobu chrześcijańskiego świętowania niedzieli.

Czas Adwentu (z łac. adventus – przyjście) posiada podwójne znaczenie. Jest okresem przygotowania do świąt Narodzenia Pańskiego, podczas których Kościół czci pierwsze przyjście Syna Bożego do ludzi. Jednocześnie Adwent kieruje umysły wiernych ku oczekiwaniu powtórnego przyjścia Chrystusa na końcu czasów. Z obu tych powodów Adwent stanowi czas pobożnego i radosnego oczekiwania.
W okresie adwentu używa się szat liturgicznych koloru fioletowego. Podczas Mszy św. nie śpiewa się hymnu Chwała na wysokości Bogu. Zaleca się umiar w ozdabianiu ołtarza kwiatami. Na organach wolno grać tylko dla podtrzymania śpiewu wiernych. Wszystko to ma pomóc w lepszym przeżyciu radości Bożego Narodzenia.Najbardziej charakterystycznym z zachowywanych w Polsce zwyczajów adwentowych są Roraty. Jest to Msza św. sprawowana ku czci Najświętszej Maryi Panny. Tradycyjnie odprawiano ją o bardzo wczesnej porze dnia, jeszcze przed świtem. Obecnie, ze względu na współczesny rytm życia, bywa ona sprawowana również wieczorem. Wierni gromadzą się na liturgii w ciemnościach rozjaśnionych jedynie blaskiem trzymanych w ręku świec lub lampionów adwentowych. Z Roratami związany jest zwyczaj zapalania na ołtarzu specjalnej świecy symbolizującej Maryję – wzór oczekiwania na przyjście Chrystusa. W wielu kościołach umieszcza się również wieniec adwentowy, którego cztery świece zapala się w kolejne niedziele Adwentu.

Ks. Andrzej Sapieha – rzecznik kurii biskupiej diec zielonogórsko – gorzowskiej

18 total views, 1 views today

DZIEŃ PRACOWNIKA SOCJALNEGO

Szacunek i uznanie dla pracowników socjalnych

 21 listopada to święto pracowników instytucji pomocy społecznej, zaangażowanych w pomoc osobom i rodzinom najbardziej potrzebującym. To dzień przypominający, że wśród nas są ludzie potrzebujący empatii, zrozumienia i wsparcia.

W tym wyjątkowym dniu posyłamy do Państwa nasze serdeczne myśli i słowa wdzięczności. Wasz trud i pasja włożona w niełatwą, codzienną pomoc osobom potrzebującym zasługuje na najwyższą pochwałę i podziękowanie – napisali w okolicznościowym liście prezydent Jacek Wójcicki i wiceprezydent Małgorzata Domagała.

Pracownicy instytucji pomocy społecznej są najbliżej osób w trudnej sytuacji życiowej. Od ich pracy, zaangażowania, kompetencji oraz zrozumienia zależy często los potrzebujących pomocy.

Dziś, w Wasze święto, niech nam wolno będzie złożyć najserdeczniejsze życzenia; by pomoc drugiemu człowiekowi stała się dla Was prawdziwym spełnieniem i przyniosła satysfakcję. Niech każdy Wasz dzień będzie wypełniony ludzką przyjaźnią, serdecznością oraz wdzięcznością i niech nigdy Was nie opuszcza siła i pogodne serce – napisali prezydenci Gorzowa.

 Wydział Promocji i Informacji

17 total views, 1 views today

PREMIERA MŁODZIEŻOWEJ OPERY W FILHARMONII GORZOWSKIEJ

FG11G 22

Przez dwa dni 19 i 20 listopada odbywała się premiera opery Salija w Filharmonii Gorzowskiej. Spektakl dedykowany młodzieży powstał w wyniku twórczej pracy Małgorzaty Szwajlik, która napisała libretto, Krzysztofa Dobosiewicza – kompozytora i dyrygenta oraz reżysera Rafała Matusza. Bartosz Bandura zadbał o ruch sceniczny i był – Wszechwiedzącym.

Wystąpiła orkiestra Filharmonii Gorzowskiej i Zespół Wokalny Pomerania Singers oraz Tancerze. W roli głównej – Aneta Nurcek jako Salija.

Gorzowska opera powstała w 2019 r. , ze względu na przerwę pandemiczną zaprezentowana została dopiero teraz. Skierowana jest przede wszystkim do młodzieży, pokazuje świat trzynastolatki, radość rodziców z jej narodzin, potem młodzieńczy bunt, poszukiwania swojego miejsca i zrozumienie zasadniczych wartości.

Muzyka, multimedialny kolorowy przekaz, młodzieżowy żargon, śpiew i dykcja Bartosza Bandury – Wszechwiedzącego podobały się młodym odbiorcom, którzy zwrócili także uwagę na wykonania poszczególnych śpiewaków.

Chwała twórcom, którzy pomyśleli o młodzieży i ich problemach aby umieścić je w przekazie operowym, co jest doskonałą edukacją dotyczącą muzycznego gatunku, który chyba do tej pory się nie pojawiał, a jeśli to bardzo rzadko: – Opera młodzieżowa.

„Salija” to opowieść o nastolatce poszukującej tożsamości. Bohaterka ma 13 lat  i w dnu swoich urodzin przenosi się w tajemnicze, nieznane a czasem złowrogie miejsca. Jej wędrówka ukazuje zagrożenia ale niesie także pozytywne przesłanie. – …. na opowieść o dorastaniu, młodzieńczej wrażliwości i zawiłym poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, jak być szczęśliwym, zapraszają Filharmonia Gorzowska oraz wszyscy, którzy Saliję stworzyli i mieli przyjemność zrealizować – czytamy w folderze kulturalnym.

Salija otrzymała I nagrodę w Konkursie na Operę dla dzieci i młodzieży w wieku 8–15 lat (libretto i muzykę) zorganizowanym w 2019 roku przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS oraz Teatr Wielki – Opera Narodowa z okazji jubileuszu 100-lecia istnienia Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.

OBSADA:

ANETA NURCEK Salija
WIKTORIA WIZNER Samotnieja
DAWID JENCZEWSKI Smutariusz
MICHAŁ JOPEK Su
SYLWIA ŁUCJANEK Mama / Człeksa
PAWEŁ PIOTROWSKI Tata / Krzepki Menel
MARCELINA GÓRSKA Burmugza
BARTOSZ BANDURA Wszechwiedzący

KRZYSZTOF DOBOSIEWICZ kierownictwo muzyczne
Orkiestra Filharmonii Gorzowskiej
Chór Teatru Wielkiego w Poznaniu

TANCERZE: Klaudia Banaszak, Paulina Beker, Emilia Bergandy, Mikołaj Fronczak, Katarzyna Kaliciak, Marta Karmowska, Marta Kołosowska, Marta Listowska, Julia Pawlak, Joanna Prokopiuk, Patryk Strzykała, Hanna Wyperowicz

39 total views, 2 views today

JUBILEUSZ ROBOTNICZEGO STOWARZYSZENIA TWÓRCÓW KULTURY

RSTk5RSTK16RSTK25

W gorzowskiej katedrze uczczono 40. lecie Robotniczego Stowarzyszenia Twórców Kultury

Mszą św. 14 listopada w katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie Wielkopolskim uczczono jubileusz 40. lecia istnienia gorzowskiego oddziału Robotniczego Stowarzyszenia Twórców Kultury. Eucharystii przewodniczył proboszcz ks. dr Zbigniew Kobus – wikariusz biskupi diecezji zielonogórsko – gorzowskiej

Robotnicze Stowarzyszenie Twórców Kultury powstało w Warszawie w 1980 r. wkrótce po podpisaniu Porozumień Gdańskich.

Kapłan wspominając o znaczeniu pracy twórców podkreślił, że to nabożeństwo jest w ich intencji a także tych, których już nie ma. Dziękował za duchowe ubogacenie i przygotowanie  wprowadzenia do liturgii Mszy św. Czytania oraz oprawę muzyczną także prowadzili artyści zrzeszeni w stowarzyszeniu oraz reprezentujący Miejskie Centrum Kultury i Uniwersytet  Trzeciego Wieku.

– Nareszcie mogliśmy wystąpić w odrestaurowanej po pożarze katedrze i uczcić pamięć Jana Pawła II – co było zaplanowane w poprzednim roku ale nie mogło się odbyć. Tą poetycką inscenizacją artyści wskazali na różnorodność, tradycje i nowe spojrzenie na współczesność, a całość nazwali Bogu i Ojczyźnie – powiedział w rozmowie Czesław Ganda – prezes RSTK, który jest także reżyserem programu.

W religijnej uroczystości udział wzięli poeci z Krakowa, Warszawy, Wrocławia, Zielonej Góry i Gorzowa Wielkopolskiego. Solistkami były: Marzena Szumlańska Śron, Oliwia Królikowska i Milena Rucka. Na ręce proboszcza, Małgorzata Jaroma artystka z Berlina przekazała swój obraz w darze dla katedry.

Poeci w swoich wierszach mówili o zwykłym życiu, o biedzie, niepogodzie, o aniołach stróżach i o złości. Prosili Boga o wsparcie i siłę: –  „….Byśmy żyli zgodnie z Twoim zamysłem. I ze sobą w zgodzie. Chroń nas od głodu, morza i pożogi. Od głupoty i małostkowości.  Od zła naszego i niegodziwości. Amen”.

Chór Uniwerek pod kierunkiem Szczepana Kaszyńskiego wykonał Gaude Mater Polonia, następnie poeci przedstawiali autorskie wiersze a na zakończenie Gorzowska Orkiestra Dęta pod batutą Katarzyny Sikorskiej wykonała Barkę.

Przez wiele kolejnych lat artyści RSTK, którego prezesem jest Czesław Ganda modlili się w tej świątyni z okazji swoich jubileuszy. Potem nastąpiła przerwa spowodowana pożarem kościoła a następnie ograniczeniami w wyniku ogłoszonej pandemii.

Gorzowski oddział istnieje od końca lipca 1981 r. Pierwszym. Członkowie RSTK swoje pasje twórcze realizują w ramach sekcji literackiej, plastycznej, muzycznej i filmowej. Od kilkunastu lat członkowie RSTK przedstawiają swoją twórczość w ramach cyklicznych programów „Obrazy – Słowa – Dźwięki”. Od 1983 r. RSTK organizuje Interdyscyplinarne Warsztaty Artystyczne, skupiające twórców z kraju i zagranicy.

53 total views, 2 views today

STANISŁAW KRYNICKI – RZEŹBIARZ DREWNA. WSPOMNIENIE TWÓRCY W 101. ROCZNICĘ URODZIN

KRYN5Kryn6KRyn5Kryn8KRYN3KRYN1

Sto jeden lat temu, 11 listopada 1920 r. w Kozowej, wsi położonej w woj. tarnopolskim na terenie dzisiejszej Ukrainy urodził się Stanisław Krynicki. Rodzina Krynickich krótko po wojnie, w ramach repatriacji przybyła do Tarnowa koło Lubiszyna. Stanisław Krynicki miał wtedy 27 lat, żonę Teofilę, syna Ryszarda, dziś poetę, tłumacza i wydawcę. Później na świat przyszedł syn Adam i córka Rozalia.

Stanisław Krynicki przez 26 lat pracował w lesie, w leśnictwie Mosina (gm. Witnica). Stopniowo, pod wpływem żony, i za jej akceptacją odkrywał w sobie zamiłowanie i nawet talent w dziedzinie rzeźby w drewnie. A potwierdzają to liczne jego prace, zarówno o tematyce religijnej, jak również nawiązujące do codzienności wiejskiej.

Swoje rzeźby Krynicki wystawiał w Muzeum Okręgowym w Gorzowie, w Muzeum Viadrina we Frankfurcie n. Odrą, w Domach Kultury w Sulęcinie i Myśliborzu. Był także uczestnikiem i zdobywcą nagród w konkursach rzeźbiarskich organizowanych w Gorzowie i Myśliborzu oraz w Ogólnopolskich Przeglądach Dorobku Kulturalnego Wsi w Przytocznej.

Stanisław Krynicki zmarł 10 czerwca 1997 roku. Żona Teofila odeszła 16 lat wcześniej.

Rzeźby pozostały. Licytowane były w finałach Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Lubiszynie. Lokalna gazeta „Lubiszyńskie Wieści” nr 1/2017 w artykule pt.: „Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy XXV finał w Polsce, X w Gminie Lubiszyn” pisała: Dziesięć Finałów w Lubiszynie to 175 475,73 PLN zebranych do puszek i na imprezach towarzyszących, ponad 400 wolontariuszy, którzy w tym przedsięwzięciu byli najważniejsi, 1000 zlicytowanych gadżetów, obrazów, rzeźb i staroci. Między innymi rzeźby Pana Stanisława Krynickiego i Pana Zdzisława Butryma, obrazy Pani Elizy Kozłowskiej, książki Pana Ryszarda Krynickiego.

Spora kolekcja prac tego twórcy znajduje się w Muzeum Lubuskim im. Jana Dekerta w Gorzowie Wlkp. Prezentowane zdjęcia rzeźb pochodzą z tej kolekcji, udostępnionej przez filię Spichlerz z udziałem dr Mirosława Pecucha i Lecha Dominika oraz przy pomocy Krzysztofa Jędrzejczaka, za co wraz z Weroniką Kurjanowicz bardzo dziękujemy.

Tekst i foto Helena Tobiasz

Zdjęcia:

– Pieta

– Kobieta z maselnicą

– Kobieta z sierpem

– Drwal

– Taniec ludowy

– Madonna Tarnowska

Więcej o Stanisławie Krynickim:  http://wandamilewska.pl/?p=11487

 

51 total views, no views today

WARSZTATY DLA MĘŻCZYZN „MĘSKA RZECZ Lucynki” W GORZOWIE WLKP.

Katarzyna Radkiewicz, Marta Powaga, Joanna Alina Neczajewska i Ewa Wojciechowska oraz Grupa Gorzowskich Przyjaciół zapraszają na pierwszą edycję warsztatów dla mężczyzn w trakcie leczenia onkologicznego „MĘSKA RZECZ Lucynki”.

Warsztaty dla mężczyzn są naturalną konsekwencją zajęć dla kobiet, które odbywają się od blisko 7 lat pod honorowym patronatem Fundacji Rak’n’Roll Wygraj Życie!

Warsztaty są nieodpłatne.

Zapisy e-mailowe: meskarzeczlucynki@gmail.com przyjmuje Marta Powaga. W e-mailu należy podać imię nazwisko, adres i numer telefonu.

Listopadowa Męska Rzecz: 24.11.2021 (środa) g. 18.00 Klub Kultury MCK Jedynka, ul. Chrobrego 9 – warsztaty rozwoju osobistego – Oktawian Kowalczyk.

Liczba miejsc ograniczona.

 

38 total views, 1 views today