27 marca Międzynarodowy Dzień Teatru.

„Byłam w teatrze”, tym określeniem wypowiedzianym lata temu przez Irenę Byrską odczytuję przekaz świadczący o wielkiej kulturze i pięknie języka polskiego. To powiedzenie zawiera wszystko co dotyczy Teatru, między innymi: wybór repertuaru, reżyserię, scenografię i oczywiście grę aktorów, którzy dają z siebie wszystko, pokazując światu, że to jest ich życie, pasja, święto ale też codzienność.

„Bycie w teatrze” to radość widzów i spełnienie artystów.

Z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru widzowie obejrzeli 27 marca „Tango” Sławomira Mrożka w reżyserii Pawła Szkotaka.

„Tango” – ponadczasowe, aktualne w każdym calu i o każdej porze. Prawie wiernie odtworzone, „podane na talerzu”, każdy je zrozumie, nie tylko treść ale też przesłanie, które nazwę: – przesłanie ze wstrząśnięciem – bo czas nie stoi w miejscu więc nie ma miejsca tylko na zabawę, beztroskę i wolność, jest miejsce na pokazanie Prawdy.

A kto w nią uwierzy, czy będzie zbawiony? Co jest w życiu najważniejsze? Czy wiara, nadzieja i miłość, to tylko mrzonki? Jak żyć? – Takie i inne pytania widz będzie sobie stawiał po opuszczeniu Świątyni Sztuki – tak od najmłodszych lat uczono mnie nazywać teatr. O zgrozo, nadszedł czas kiedy takie określenie nie przechodziło mi przez usta. Jednak nie traciłam nadziei.

Dziękujmy, że mamy taki Teatr w Gorzowie Wielkopolskim, którym od lat kieruje dyr. Jan Tomaszewicz, a który podczas teatralnego święta przypomniał, że teatr to nie tylko aktorzy i to co się na scenie dzieje. To ludzie, których widz nie ogląda, a którzy ten teatr wspólnie tworzą. Bez nich nie byłoby teatru. – I to jest ten najpiękniejszy teatr, nie ten wyniosły, na transparentach, tylko ten skryty, nasz, prywatny, który niesie nam radość w odczuciach i radość w naszej wrażliwości – mówił dyr. Tomaszewicz, podkreślając, że teatru nie ma bez widza. Zwracając się do teatromanów powiedział: – Dziękuję, że znajdujecie czas i razem z nami ten czas spędzacie, to dla nas jest największe wyróżnienie i największe doznania.

Nie będę opisywać odtwarzania sztuki Mrożka ani scenerii, w której stół wisi przy suficie a lampa leży na podłodze oraz, że jest wiele momentów brzmiących zabawnie.  Ten spektakl trzeba obejrzeć i trzeba go przeżyć a potem kontemplować i to szybko, bo czas ucieka . ……… ….. .

Polecam najgoręcej i zachęcam z całego serca na spotkanie ze sztuką i kulturą przede wszystkim młodzież, która mam nadzieję otrzyma tu odpowiedź na pytanie: – Jak żyć?

Aktorom bardzo dziękuję za kunszt, emocje i włożony trud z radością stwierdzając, że pracę którą włożyli  traktują jako swoją pasję. O czym wspomniał w przeddzień premiery bohater dramatu Artur, którego grał Mieszko Wierciński mówiąc:  „Ja kocham to co robię, to jest moje życie i bycie na scenie jest dla mnie wielkim spełnieniem” ja jestem pewna, że pod tym stwierdzeniem podpisują się wszyscy grający tu Aktorzy.

Po premierze odbyło się tradycyjne spotkanie w kuluarach.

Irena Byrska kierowała gorzowskim teatrem w latach 1962–1966. „Byłam w teatrze” – te słowa wypowiedziała kiedy ostatni raz gościła w tym teatrze pół roku przed śmiercią. Oglądała tu „Sen nocy letniej” Williama Szekspira w reżyserii Ryszarda Majora. Zmarła 28 stycznia 1997 w Domu Aktora w Skolimowie.

Międzynarodowy Dzień Teatru obchodzony jest  27 marca od sześćdziesięciu pięciu lat,  ustanowiony podczas światowego 9. Kongresu ITI – International Theatre Institute w Helsinkach. Symboliczna data upamiętnia otwarcie Teatru Narodów w Paryżu, które miało miejsce 27 marca 1957 roku.

Autorem tegorocznego orędzia jest Willem Dafoe – aktor i twórca teatralny, dyrektor artystyczny sekcji teatralnej La Biennale di Venezia, jeden z założycieli zespołu teatralnego The Wooster Group z siedzibą w The Performing Garage w Nowym Jorku: „Siłą teatru jest na pewno wspólne uczestniczenie na żywo w akcie tworzenia (…) Musimy dbać o to, aby teatr nadal łączył ludzi, społeczności i kultury oraz, co najważniejsze, stawiał pytanie o to, dokąd zmierzamy”.

W gorzowskim teatrze Orędzie odczytał Przemysław Kapsa.

Obsada: 

Mieszko Wierciński: Artur
Artur Nełkowski: Stomil
Joanna Rossa: Eleonora
Dominik Jakubczak: Edek
Magdalena Kasperowicz: Ala
Beata Chorążykiewicz: Eugenia
Jan Mierzyński: Eugeniusz

127 total views, no views today

Z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru przypadającego 27 marca, Teatr imienia Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielopolskim wystawi „Tango” według Sławomira Mrożka. Premiera rozpocznie się o godzinie 19.

Reżyserem spektaklu jest Paweł Szkotak, który podczas próby medialnej powiedział, że prawie nie dokonywał zmian w  utworze, ponieważ Mrożek nie wyrażał na to zgody. Twórca  przyznał jednak, że realizacja jest nieco inna jeśli chodzi o interpretację. Podkreślił, że tekst napisany w 1964 roku jest nadal aktualny w wielu aspektach jak choćby dotyczących rodziny, feminizmu, patriarchatu czy relacji ojca i syna. – To jest zadziwiające, że Mrożek miał taki dar przewidywania, że przewidział to co dzieje się obecnie. To o czym pisze Mrożek jest bardzo ważne między innymi odnośnie walki pokoleń czy sposobu przejmowania władzy. Ale nade wszystko jednak ważna jest tu aktualność  – powiedział reżyser.

Paweł Szkotak zamiast urugwajskiego tanga „La Cumparsita”, które w utworze przewidział Mrożek, wykorzystał w rytmie tanga polski utwór „Ta ostatnia niedziela” z rosyjskim tekstem. Reżyser przyznał, że to jest właściwie jedyna poważna zmiana jakiej dokonał w tej sztuce, uzasadniając, że czas w jakim żyjemy wymaga przestrogi.

Jan Mierzyński przyznał, że tekst jest przerażająco aktualny, pokazujący, iż siła jest w chamstwie a nie w inteligencji i to się niestety nie zmienia. – Może dlatego warto to pokazywać, żeby społeczeństwo zobaczyło, że trzeba myśleć inaczej – powiedział aktor grający w sztuce rolę Eugeniusza.

Beata Chorążykiewicz wcielająca się w rolę babci, zdradziła, że spodziewała się, że ta rola jej przypadnie. Aktorka uwielbia sztuki Mrożka szczególnie „Tango” ale również poleca aby przeczytać „Policjantów”. Beata Chorążykiewicz dodała, że ma duży szacunek do każdego słowa więc stara się uczyć bardzo precyzyjnie.

Mieszko Wierciński grający w sztuce postać Artura zauważył, że chociaż tekst Mrożka jest trudny to jest tak poprowadzony, że zdania układają się same a do tego język jest piękny. – Dzisiaj tego piękna rodzimego języka niestety czasem brakuje – powiedział główny bohater dramatu, wyznając, że kocha to co robi a bycie na scenie jest dla niego ogromnym spełnieniem.

Premiera 27 marca 2026 r.   Autor:  Sławomir Mrożek

Reżyseria: Paweł Szkotak
Scenografia, kostiumy: Katarzyna Zawistowska
Ruch Sceniczny: Bartosz Bandura
Reżyseria światła: Monika Sidor
Wizualizacja multimedialna – Hektor Werios
Asyst. reżysera: Jan Mierzyński
Inspicjent- sufler: Beata Chorążykiewicz

Obsada:

Mieszko Wierciński: Artur
Artur Nełkowski: Stomil
Joanna Rossa: Eleonora
Dominik Jakubczak: Edek
Magdalena Kasperowicz: Ala
Beata Chorążykiewicz: Eugenia
Jan Mierzyński: Eugeniusz

– „Tango” Sławomira Mrożka, z pozoru groteskowe i zabawne, w rzeczywistości mówi o bardzo ważnych sprawach. Jest historią o konflikcie pokoleń. Z humorem i czułością przedstawiona zostaje relacja ojciec–syn, ukazane są kręte ścieżki nieograniczonej wolności, a jednocześnie tęsknota za światem zasad, który przeminął. Przede wszystkim jednak autor pod komediową powierzchnią ukrył opowieść o sposobach ustanawiania przemocy.

Bohaterowie dramatu żyją w rzeczywistości, w której dawne wartości zostały odrzucone, a nowe nie zdążyły się jeszcze narodzić. W świecie, w którym wszystkie normy zostały obalone, a wolność przestała mieć granice, pojawia się tęsknota za porządkiem. Jednak próba przywrócenia ładu prowadzi do jeszcze większego chaosu, a nawet do zbrodni. Kiedy znika porządek symboliczny i upadają autorytety, ktoś zawsze zajmuje ich miejsce. Nie zawsze jest to jednak ktoś, kogo warto słuchać — najczęściej wymusza on posłuch bezczelnością i siłą. Ten powtarzający się mechanizm ucieczki od odpowiedzialności i uzurpacji władzy jest niepokojąco aktualny również dzisiaj – napisał reżyser Paweł Szkotak.

Foto Paweł Kamrad, Teatr

177 total views, no views today